De leegte van het drukke bestaan. Mensen vergeten hun idealen en verliezen zich in de tijdsdruk. Bovenal wie zijn zij geworden, wanneer er continue veranderingen te weeg worden gebracht in karakter en persoon bij kritiek.
Ik probeer bij mezelf te blijven, maar tegelijkertijd word ik overvallen met een groot gevoel van leegte. Een leegte waaruit ik niet kan opmaken wat daarvoor zo vol is geweest. Alles lijkt beter te gaan en toch voel ik me steeds meer gevangen. Mijn pen blijft het merendeel van de dagen hangen boven het papier en mijn schrijfboek bestaat meer uit doorgekraste woorden,zinnen en pogingen tot rijmen dan mijn gedachtespinsels te lezen zijn.
Ik kan de kracht niet meer opbrengen om te doen alsof. Het lukt me niet meer om het zelf te doen. Change the point of view and you'll notice the difference in me. And I would like that you change with me.






